พึ่งจะพ้นวันเกิดผมไปไม่นาน วันเกิดจริงๆ ก็ไม่ได้ฉลองอะไรมาก เป็นวันที่ฝนตกหนักแต่เช้า ผมลาพักร้อนทุกปีในวันเกิดปีที่ผ่านๆมา ถือว่าเป็นการให้รางวัลกับชีวิตอย่างหนึ่ง

แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรมากในวันนั้น เป็นการไปเยี่ยมญาติที่พึ่งเดินทางมาจากต่างประเทศ พูดคุย พบปะกันซะมากกว่า ที่สำคัญ คือแจ้งให้ญาติๆทุกคนทราบว่า ผมกำลังจะทำบุญบ้าน มาช่วยเอาบุญกันกลับไปหน่อย จะได้เป็นศิริมงคลกับทุกคน

ปรากฏว่าทั้งอาทิตย์นั้นยุ่งมากทั้งผมและภรรยา เพื่อที่จะเตรียมงานใหญ่นี้

เราเชิญพระแค่รูปเดียวเป็นพระที่ครอบครัว และพี่ชายผมนับถือมาก เดินทางไปทั่วสารทิศเพื่อช่วยเหลือผู้คน น่าเลื่อมไสจริงๆ ทุกคนที่มาร่วมงานต่างได้รับพลังบุญกันทั่วหน้า แต่สงสารท่านที่ต้องเหนื่อยมาก เพราะการมอบพลังต้องบริกรรมคาถาค่อนข้างนาน ยิ่งตอนทำน้ำมนต์เพื่อพรมทั่วบ้าน ท่านท่องคาถาชุดใหญ่เลย ยาววววววววววววววมากกกกกกกกกกกกกกกกกก แบบที่ผมไม่เคยได้ยินที่ไหนมาก่อน สำเนียงท่านเวลาบริกรรมคาถาจะออกแขกๆนิดๆ เนื่องจากท่านสำเร็จปริญญาเอกจากอินเดีย ท่านมีของศักดิ์สิทธิ์อยู่อย่างหนึ่ง รูปร่างคล้ายๆก้อนหินรีๆ ทุกพื้นผิวถูกฝังด้วยอัญมณีสีต่างๆ ในพิธีกรรมที่ทำจะเสมือนว่าสามารถนำความดีไหลผ่านก้อนหินนี้เป็นสื่อเข้าตัวได้ ก็ดูแปลกๆดี พี่ชายผมบอกมารับพลังกัน หลังเสร็จพิธีก็พูดคุยกันเล็กน้อย จำใจความได้ว่า จากที่ท่านศึกษามาท่านเชื่อว่าความดี ความเลวสามารถส่งผ่านทางคลื่นเสียงได้ ทำให้คำบางคำในบทสวดส่งต่อพลังงานเหล่านั้นไปสู่สิ่งต่างๆทางคลื่นเสียง ก็เป็นแนวคิดที่น่าสนใจดี

พอสิ้นพิธีกรรมก็เล่นเอาเหนื่อยทุกคน แต่ก็รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ต่อไปจะเป็นยังไง คงต้องดูกันไป แต่ต้องดีขึ้นแน่ๆเลยผมเชื่ออย่างนั้น