ปีละครั้ง กิจกรรมของครอบครัวเราที่ทุกคนตั้งตารอ—Ram Hero Run 2024 ลูกชายทั้งสองคนเลือกระยะทาง 10 กิโลเมตร ส่วนผมกับภรรยาเลือกระยะทาง 5 กิโลเมตร สำหรับผมแล้วมันไม่ใช่แค่การวิ่ง แต่เป็นการทดสอบขีดจำกัดของตัวเอง และต้องการฟังสัญญาณจากร่างกายตัวเองเมื่อเวลาผ่านไปในแต่ละปีกับอายุที่เพิ่มขึ้น
Continue reading กิจกรรมครอบครัวประจำปีเพื่อท้าทายขีดจำกัดของร่างกายอย่างปลอดภัยด้วยความอยากรู้ที่ถูกจุดประกายจากคลิปในติ๊กต๊อก ภาพน้ำร้อนที่ถูกสาดไปในอากาศแล้วกลายเป็นละอองหิมะในพริบตาทำให้ผมอดสงสัยไม่ได้ว่า ร่างกายมนุษย์อย่างเราจะรู้สึกอย่างไรในอุณหภูมิที่เย็นยะเยือกขนาดนั้น ความอยากรู้นี้ผลักดันให้ผมรีบจองตั๋วไปฮาร์บิ้นตั้งแต่เดือนตุลาคม เพราะเทศกาลหิมะที่นั่นมีให้ชมเฉพาะช่วงสิ้นปีถึงต้นปีเท่านั้น
ลูกๆเริ่มโตกันหมดแล้ว นานทีถึงจะมีโอกาสอยู่กันพร้อมหน้า ช่วงปีใหม่ปีนี้เลยมองหาทัวร์ไปเที่ยวจีนกันแบบ 6 วัน 5 คืน เส้นทางคุนหมิง-ต้าหลี่-ลี่เจียง นี่แหละเหมาะสุดเพราะอยากสัมผัสความหนาวช่วงปีใหม่ เอาแบบสุดขั้วกันไปเลย ผมซื้อทัวร์กับ agency เจ้าประจำคือ Mashroom travel แล้วเขาส่งต่อให้กับ Trip2Go อีกที ทริปนี้เราเดินทางด้วยสายการบิน Kunming Airline เดินทางจากสุวรรณภูมิไปถึงสนามบินนานาชาติคุนหมิง (KMG) เมืองหลวงของมณฑลยูนนานตอนตีหนึ่ง แล้วแวะพักที่โรงแรมแถวสถานีรถไฟคุนหมิงก่อนในคืนที่ 0 คือนอนกันมาบนเครื่องบินแล้วไปนอนต่อที่โรงแรมไม่ได้เที่ยวอะไร จากนั้นก็เริ่มเที่ยวแบบเต็มวันกันไปเลยในวันรุ่งขึ้น
วันที่ 22 สิงหาคม 2020 เป็นวันที่นาโน เดินทางถึง Lime House School, Holm Hills, Dalston ประเทศอังกฤษอย่างปลอดภัยโดยลำพัง เพื่อศึกษาต่อในระดับ A-level พ่อแม่ไม่สามารถบินไปส่งได้ เพราะทั่วโลกมีโลกระบาด COVID-19 ผู้ที่เดินทางไปประเทศอื่นๆ จะต้องถูกกักตัวเพื่อดูระยะการติดเชื้อเป็นเวลา 14 วัน นาโนบินไปกักตัวที่โรงเรียนล่วงหน้า ก่อนจะเริ่มเรียนจริงในเดือน กันยายน 2020
COVID-19 ทำให้เส้นทางการเรียนกว่าจะไปถึงอังกฤษได้ไม่ราบรื่นนัก เพราะคะแนน IGCSE ของนาโนกับ Predicted grade ของโรงเรียน Ascot ในไทย ต่างกันมากๆ เนื่องจากไม่ได้มีการสอบ IGCSE แบบจริงจังเหมือนทุกปี เพราะสถานะการณ์ฉุกเฉินในแต่ละประเทศทำให้แต่ละโรงเรียนหาแนวทางการสอบของตัวเองเพื่อออกเกรดให้ได้ ซึ่งไม่ได้เป็นมาตราฐานเดียวกันทั่วทั้งโลกเหมือนเมื่อก่อน ถึงแม้ทาง Cambridge จะประกาศออกมาภายหลังว่าให้ยึด Predicted grade ของแต่ละโรงเรียนเป็นหลัก ซึ่งคะแนนเป็นผลดีกับนาโนก็ตาม
ถึงแม้ว่านาโนจะเรียน international school มาตั้งแต่เด็ก แต่เพื่อป้องกันปัญหาในการจัดกลุ่มนักเรียนต่างชาติภายหลัง เลยให้นาโนไปสอบ IELTS เก็บไว้ก่อนบินไปอังกฤษ 2 อาทิตย์ ผลคะแนนออกมาในวันที่นาโนต้องบินไปอังกฤษพอดี ได้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 7.0 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ที่ดีสำหรับนักเรียนที่จะไปเรียน A-level ที่อังกฤษ นาโนได้รู้ผลสอบตอนไปถึงที่อังกฤษแล้ว แต่ก็เป็นคะแนนที่น่าพอใจสำหรับ การตัดสินใจไปสอบโดยไม่ได้เตรียมตัวล่วงหน้า
Lime house school เป็นโรงเรียนเอกชนเล็กๆทางภาคเหนือใกล้ๆกับ Scotland ต้องนั่งเครื่องบินไปลงสนามบินแมนเชสเตอร์ จากนั้นจะมีรถโรงเรียนมารับไปที่เมือง Carlisle ห่างจากสนามบินไปอีกประมาณ 2:30 ชั่วโมง เป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในทุ่งเขียวขจี ห่างไกลจากตัวเมืองไปอีก ที่เลือกโรงเรียนนี้ให้นาโน เพราะจะได้ห่างไกลจากตัวเมืองไม่ต้องห่วงเที่ยว สนใจเรียนหนังสืออย่างเดียว อีกสาเหตุก็คือค่าเล่าเรียนอยู่ในระดับที่พอจะจ่ายไหว แน่นอนระบบอินเตอร์เนทของโรงเรียนก็แย่ตามระยะทางที่ห่างไกลเมืองออกไปด้วย แต่ยังพอที่จะคุย Face time กันได้ ทำให้ช่วยแก้เหงาให้นาโนและคอยช่วยเหลือได้เมื่อเค้าต้องการ ผมคิดว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องเลย เพราะเห็นพัฒนาการที่ดีขึ้นเรื่อยๆ หลังจากใช้เวลาในการปรับตัวไปปีหนึ่ง นาโนเริ่มเห็นเพื่อนต่างชาติที่มีเป้าหมายในการทำคะแนน A-level Predicted grade ให้ดีเพื่อที่จะเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำของอังกฤษให้ได้ เมื่อเพื่อนๆนักเรียนที่นั่นมีเป้าหมายที่ชัดเจนแบบเดียวกัน อีกทั้งโรงเรียนยังมีการสอบทุกๆวันเสาร์เพื่อเก็บคะแนนเป็นหลักฐานในการออก Predicted grade ตอนปลายปีด้วย ทำให้นาโนรู้ตัวอยู่ตลอดว่าต้องพยายามมากอีกแค่ไหนถึงจะได้เกรดที่ตัวเองต้องการ นาโนต้องการ A* A* A อย่างต่ำสำหรับการเลือกมหาวิทยาลัยที่ฝันเอาไว้ได้ ท้ายที่สุดนาโนก็สามารถทำคะแนน Predicted grade ได้ตามเป้าหมายเพื่อเลือกคณะ Mechanical Engineering ในมหาวิทยาลัยที่หวังไว้ทั้งหมดดังต่อไปนี้
นกน้อยตัวแรกบินออกจากรังไปแล้ว จากนี้ไปนาโนก็รอเพียงแค่ผลการตอบรับจากมหาวิทยาลัย และพยายามสอบให้ได้เหมือนกับที่โรงเรียน Predicted grade เอาไว้ พอเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว นาโนต้องคอยดูแลตัวเอง ตัดสินใจด้วยตัวเอง ขอความช่วยเหลือพูดคุยกับคนอื่นให้มากขึ้น เพื่อค้นหาตัวเองให้เจอ ที่สำคัญตั้งใจเรียนและมีความสุขกับเส้นทางชีวิตที่นาโนเลือกเอง พ่อขอให้นาโนสามารถเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีตามที่หวังไว้ ตามที่นาโนอยากเลือกเรียนเองตามความถนัดของนาโน
ทริปนี้เกิดขึ้นเพราะนาโนต้องมาเล่นเปียโนในงาน 7th Performer’s festival ให้กับคณะกรรมการที่ NUS school of music ดู เพื่อจะได้รู้ระดับความสามารถของตัวเองเมื่อเทียบกับนักเปียโนอื่นๆในเอเซีย โดยนาโนจะต้องไปแสดงเปียโนในวันที่ 22 มิถุนายน ช่วงบ่าย พวกเราทั้งครอบครัวเลยยกขบวนไปเชียร์ตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายน โดยเลือกสายการบิน JetStar เพราะเป็น budget flight เดียวที่ออกจากสนามบินสุวรรณภูมิ ใกล้บ้านดี พวกเราเริ่มขาขวิดกันตั้งแต่เช้าเพราะผมจำเวลาเครื่องออกผิด ดันจำเวลาวันกลับสลับกับวันไป พวกเราไปถึงสนามบินเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงก่อนเครื่องออก และ Gate C10 ก็อยู่ไกลมาก พวกเราผ่าน immigration และกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปถึง Gate กันตอน Final Call พอดี เล่นเอาเหงื่อแตกกันเลย เครื่องบิน landing ลงอย่างปลอดภัย จากนั้นพวกเราก็เหมา Taxi ตรงดิ่งไปยังโรงแรม Hotel Royalใกล้สถานนีรถไฟฟ้าและราคาไม่แพงมาก พวกทัวร์ต่างๆเลยลงกันค่อนข้างเยอะ พอเราถึงโรงแรมกันตอนบ่ายสอง ห้องยังไม่พร้อม เลยฝากกระเป๋าไว้แล้วไปเติมพลังกันด้วย ข้าวมันไก่ บุนท่องกี่ เจ้าดังของสิงคโปร์ ไม่ผิดหวังครับ เนื้อไก่นุ่ม ราดด้วยซอสสูตรพิเศษของทางร้าน พวกเราลองสั่งไก่ห่อกระดาษซึ่งเป็นซิกเนเจอร์อีกจานของที่นี่มาทานด้วย รสชาดคล้ายไก่ห่อใบเตยบ้านเรา จริงๆเมืองไทยก็มีแต่ไปกินต้นตำรับต้องได้อารมณ์มากกว่าอยู่แล้ว
กินอิ่มก็เข้าไปเช็คอินที่โรงแรม และพานาโนไปซ้อมเปียโนก่อนวันแสดงจริงพรุ่งนี้ ตกเย็นก็ให้เพื่อนเก่าที่เชลล์ (Harry) พาไปกินอาหารเย็นโดยให้โจทย์ว่า เอาแบบที่คนสิงคโปร์คิดว่าอร่อยเด็ด Harry ไม่ทำให้พวกเราผิดหวังเลย พาเราไปกินร้านที่ชื่อว่า New Ubin Seafood ซึ่งมี
ทั้งอาหารทะเล และอาหารสไตล์ฟิวชั่นรวมกัน อร่อยกว่า Jumbo seafood เสียอีก โดยเฉพาะสเต็กเนื้อออสเตรเลีย นุ่มอร่อยทานกับข้าวผัดเนื้อสูตรพิเศษของทางร้าน และอาหารจานดังๆตัวท๊อปของร้านอีกหลายจาน เรียกว่า Harry สั่งมาให้ลองเกือบทั้งหมด และอร่อยทุกจาน
Continue reading เรื่องกินเป็นหลัก เรื่องเที่ยวเป็นรอง ส่วนงานแสดงดนตรีเป็นของแถมที่ Singapore
Feb 2018: ช่วงครึ่งหลังของเดือนกุมภาพันธ์ เป็นช่วงที่ผมรอคอยเพราะเป็นช่วงเวลาปิดเทอม ระยะสั้นของลูกๆ ปีนี้ไปตรงกับเทศกาลบอลลูนที่เชียงรายพอดี การขึ้นบอลลูนสักครั้งในชีวิต เป็นความใฝ่ฝันของผม เผอิญปีนี้เป็นปีแรกที่สิงห์ปาร์คอนุญาตให้นักท่องเที่ยวสามารถขึ้นบอลลูนได้ ด้วยราคา 6,800บาท ต่อคน ถึงราคาจะแพงกว่าไปขึ้นบอลลูนที่ประเทศเพื่อนบ้าน แต่เดินทางระยะสั้นในประเทศและได้ดูเทศกาล Balloon Fiesta ด้วยก็คุ้มค่า ว่าแล้วผมก็เริ่มจัดการจองตั๋ว รถเช่า และที่พักเสร็จสรรพ พร้อมนับวันรอเลย และวันนี้ก็มาถึง
ครอบครัวเราออกเดินทางจากสนามบินสุวรรณภูมิ ด้วยสายการบิน Vietjet เพราะเป็น สายการบินเดียวที่บินออกจากสุวรรณภูมิไปเชียงราย นอกนั้นไปออกดอนเมืองกันหมด ครอบครัวสายชิวล์อย่างเราต้องเลือกเดินทางสบายจากสนามบินใกล้บ้านอยู่แล้ว เมื่อมาถึงสนามบินแม่ฟ้าหลวง เราก็ติดต่อ counter Chic car rent เพื่อรับรถที่สนามบินทันที มาถึงประมาณบ่ายๆ จุดหมายแรกเรามุ่งหน้าสู่ร้าน Forget Me Not ซึ่งอยู่ระหว่างสนามบินและทางไปที่พัก ถ้ามาร้านนี้ก็ต้องกิน Cheese Toast ครับ มันก็คือขนมปังปิ้งสอดไส้ มอสเซอเรล่าชีสนั้นเอง เวลากินก็จะมีชิสยืดๆออกมา เด็กๆชอบครับ
Continue reading ขึ้นบอลลูนที่เชียงราย – I believe I can fly in Chiang Rai
Tickkv: Welcome to Tick's world 