ทริปนี้เกิดขึ้นเพราะนาโนต้องมาเล่นเปียโนในงาน 7th Performer’s festival ให้กับคณะกรรมการที่ NUS school of music ดู เพื่อจะได้รู้ระดับความสามารถของตัวเองเมื่อเทียบกับนักเปียโนอื่นๆในเอเซีย โดยนาโนจะต้องไปแสดงเปียโนในวันที่ 22 มิถุนายน ช่วงบ่าย พวกเราทั้งครอบครัวเลยยกขบวนไปเชียร์ตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายน โดยเลือกสายการบิน JetStar เพราะเป็น budget flight เดียวที่ออกจากสนามบินสุวรรณภูมิ ใกล้บ้านดี พวกเราเริ่มขาขวิดกันตั้งแต่เช้าเพราะผมจำเวลาเครื่องออกผิด ดันจำเวลาวันกลับสลับกับวันไป พวกเราไปถึงสนามบินเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงก่อนเครื่องออก และ Gate C10 ก็อยู่ไกลมาก  พวกเราผ่าน immigration และกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปถึง Gate กันตอน Final Call พอดี เล่นเอาเหงื่อแตกกันเลย เครื่องบิน landing ลงอย่างปลอดภัย จากนั้นพวกเราก็เหมา Taxi ตรงดิ่งไปยังโรงแรม Hotel Royalใกล้สถานนีรถไฟฟ้าและราคาไม่แพงมาก พวกทัวร์ต่างๆเลยลงกันค่อนข้างเยอะ พอเราถึงโรงแรมกันตอนบ่ายสอง ห้องยังไม่พร้อม เลยฝากกระเป๋าไว้แล้วไปเติมพลังกันด้วย ข้าวมันไก่ บุนท่องกี่ เจ้าดังของสิงคโปร์ ไม่ผิดหวังครับ เนื้อไก่นุ่ม ราดด้วยซอสสูตรพิเศษของทางร้าน พวกเราลองสั่งไก่ห่อกระดาษซึ่งเป็นซิกเนเจอร์อีกจานของที่นี่มาทานด้วย รสชาดคล้ายไก่ห่อใบเตยบ้านเรา จริงๆเมืองไทยก็มีแต่ไปกินต้นตำรับต้องได้อารมณ์มากกว่าอยู่แล้ว

กินอิ่มก็เข้าไปเช็คอินที่โรงแรม และพานาโนไปซ้อมเปียโนก่อนวันแสดงจริงพรุ่งนี้ ตกเย็นก็ให้เพื่อนเก่าที่เชลล์ (Harry) พาไปกินอาหารเย็นโดยให้โจทย์ว่า เอาแบบที่คนสิงคโปร์คิดว่าอร่อยเด็ด   Harry ไม่ทำให้พวกเราผิดหวังเลย พาเราไปกินร้านที่ชื่อว่า New Ubin Seafood ซึ่งมีทั้งอาหารทะเล และอาหารสไตล์ฟิวชั่นรวมกัน อร่อยกว่า Jumbo seafood เสียอีก โดยเฉพาะสเต็กเนื้อออสเตรเลีย นุ่มอร่อยทานกับข้าวผัดเนื้อสูตรพิเศษของทางร้าน และอาหารจานดังๆตัวท๊อปของร้านอีกหลายจาน เรียกว่า Harry สั่งมาให้ลองเกือบทั้งหมด และอร่อยทุกจาน

Continue reading เรื่องกินเป็นหลัก เรื่องเที่ยวเป็นรอง ส่วนงานแสดงดนตรีเป็นของแถมที่ Singapore →